Een tijd geleden slenterde ik over de markt in mijn woonplaats. Ik liep langs het oude, statige bankgebouw en zag twee oosterse afgoden opgesteld in de hal. Het bankgebouw was een soort oosters-religieus ontspanningsruimte geworden. Ik schrok, niet alleen omdat het inmiddels zo vanzelfsprekend lijkt te zijn dat deze afgodsbeelden onderdeel van ons straatbeeld uitmaken, maar vooral ook omdat de christengemeente waartoe ik behoor tot voor kort een evangelisatiekraam vlak bij die plek had staan. Letterlijk: weggegaan, plaats vergaan. Ik vond het schrijnend en confronterend. Lees verder
Leven
Wie kan ons verlossen van de tijdgeest van Columbine?
De afgelopen dagen heb ik mij opgesloten in het boek Wij zijn maar wij zijn niet geschift van Tim Krabbé en ik moet eerlijk toegeven dat ik een aantal keer op het punt gestaan heb om deze zelf opgelegde ‘gevangenis’ uit te lopen. Het boek is een documentair verslag over de schietpartij van Columbine en begint met een korte reportage van de schietpartij, vanaf het moment dat de daders Eric Harris en Dylan Klebold om ongeveer kwart over elf aankomen op de Columbine High School tot het moment dat zij om ongeveer zeven of acht over twaalf zelfmoord plegen. In de tussentijd schoten zij twaalf medeleerlingen en een docent dood. Lees verder
Een vakantie met Bobby Fischer, Bono en moeder Teresa
In het vrije, rijke westen leven wij in de rare omstandigheden dat wij ons leven zouden kunnen vullen door ons alleen maar te vergapen aan wat er in de wereld gebeurt. Of het nou om sport, actualiteiten, muziek, film of literatuur gaat, er is meer dan genoeg materiaal voor handen om zelfs meer dan één mensenleven mee te vullen. In de vakantie heb ik vaak de tijd om eens wat langer stil te blijven staan bij dingen die toevallig voorbij komen. Zo heb ik de afgelopen kerstvakantie onder andere doorgebracht ‘met’ Bobby Fischer, Bono en moeder Teresa. Ik had een confrontatie met jeugdige (en vaag latente) verlangens, maar leerde een belangrijke les over vervulling. Lees verder
Loslaten door vast te grijpen
‘De kunst van het loslaten is de kunst van het vastgrijpen.’ – Johan Graafland
Afgelopen 17 april mocht ik op zondagmorgen spreken in een gemeente. Op die dag hadden mijn vrouw en ik precies 12 jaar verkering. De dag dat wij verkering kregen, was ik met een goede vriend naar een mannendag geweest waarvan het thema ‘de kunst van het loslaten’ was. Toen de uitnodiging kwam om juist op deze datum te spreken, wist ik meteen dat ik het over dat onderwerp wilde hebben. Het kon namelijk geen toeval zijn dat juist op de dag dat ‘loslaten’ het thema was, ik het meest waardevolle op aarde ‘vastgreep’: mijn vrouw en met haar vijf prachtige kinderen in het verschiet. Lees verder
Digitale flessenpost
Stel je belandt op een onbewoond eiland. Er is niemand om mee te praten en er is geen uitweg om terug te keren naar de bewoonde wereld. Wat zou je doen? Als ik de vele verhalen moet geloven van mensen die in barre omstandigheden terecht zijn gekomen, heeft de mens in zulke situaties de innerlijke drang om te overleven. Iedereen zal dus uit alle macht proberen zijn primaire behoefte te bevredigen door voedsel te zoeken en een veilige woonplek te scheppen. En dan? Je hebt jezelf voorzien van een bron van water en voedsel. Je kunt je beschermen tegen de krachten van de natuur. Wat ga je dan doen? Lees verder
Leren Leven 