De afgelopen dagen heb ik mij opgesloten in het boek Wij zijn maar wij zijn niet geschift van Tim Krabbé en ik moet eerlijk toegeven dat ik een aantal keer op het punt gestaan heb om deze zelf opgelegde ‘gevangenis’ uit te lopen. Het boek is een documentair verslag over de schietpartij van Columbine en begint met een korte reportage van de schietpartij, vanaf het moment dat de daders Eric Harris en Dylan Klebold om ongeveer kwart over elf aankomen op de Columbine High School tot het moment dat zij om ongeveer zeven of acht over twaalf zelfmoord plegen. In de tussentijd schoten zij twaalf medeleerlingen en een docent dood. Lees verder
Onderwijs
Overblijfselen van een verloren gemeenschap
Ieder jaar lees ik met de derde klas ‘Ik overleefde Auschwitz’ van de Hongaarse Jood Ferenc Göndör. Als afsluiting daarvan wil ik morgen een ronde lopen door mijn woonplaats Alphen aan den Rijn. We gaan dan langs de overblijfselen van de verloren Joodse gemeenschap. Lees verder
Al was het voor de koning
Ondanks alle lovende recensies en vier Oscars, kon ik niet bedenken wat er interessant zou zijn aan een film over een stotterende koning. Ik had me vergist. The King’s Speech is een verrassend mooie film.
George VI (‘Bertie’ voor intimi) wordt aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog onvoorzien koning over Groot-Brittanië. In die tijd werd Europa overspoeld door de beruchte maar meeslepende redevoeringen van Adolf Hitler. Het is aan George om het Engelse volk een hart onder de riem te steken onder de gitszwarte dreiging van het fascistische kwaad. George heeft echter één beperking: hij stottert zo erg dat hij geen toespraak fatsoenlijk kan uitspreken. Zijn vrouw gaat voor hem op zoek naar hulp en vindt Lionel Logue, die spraakproblemen op onconventionele wijze aanpakt. Er ontstaat een bijzondere band tussen ‘Bertie’ en ‘dokter Logue’. Lees verder