Heeft God te vroeg gejuicht?

Ieder schooljaar heb ik het genoegen om met een klas vooraan in de Bijbel te beginnen bij het scheppingsverhaal. Ik word daar zelf altijd weer enthousiast van en de leerlingen lijken meestal ook meer dan normaal geboeid te zijn. Blijkbaar delen wij een universele nieuwsgierigheid naar onze afkomst en de zin van ons bestaan. Vandaag beschreef ik wat God op de eerste zes dagen had gedaan, maar ik liet wat Hij op de zevende dag zou hebben gedaan als een open vraag door de klas gaan. Eén jongen kwam met een heerlijk puur antwoord: ‘trots zijn’. Geweldig! En hij deed er nog een schepje bovenop toen ik doorvroeg: ‘en feesten’.

De jongen reageerde vanuit zijn eigen referentiekader (‘wat zou jij doen?’) en het is altijd verfrissend wanneer iemand die helemaal niet bekend is met het verhaal van de Bijbel met een verrassende invalshoek zo dicht bij het hart van het verhaal komt. De jongen had natuurlijk groot gelijk. Nadat God op de zesde dag had gezien dat alles wat Hij gemaakt had ‘zeer goed’ was, zal Hij op de zevende dag met een gevoel van trots en plezier hebben uitgerust. Het moet voor Hem een waar feest zijn geweest. Soms is iets menselijks God helemaal niet vreemd, of beter gezegd: soms is iets Goddelijks mensen niet vreemd.

turbulence

Hoewel het verhaal van de Bijbel vol leven en licht begint, komen trots, schaamte, verwijten, moord, vernietiging en verstrooiing al snel als donkere wolken opzetten en zij doortrekken de geschiedenis van de mens als een duistere mist. Het beeld van de bruisende wereld en de feestende God, dat ons allemaal vrolijk maakt, lijkt naar de achtergrond te verdwijnen en plaats te maken voor een beeld van een wereld die wij zoveel beter kennen. Daar is een gezin gevlucht nadat de vader is gedood in de oorlog. Hier vertelt een kleine jongen zijn vader in de auto dat hij zijn moeder nooit meer wil zien omdat zij hem mishandelt. Ergens anders zit een meisje alleen in de klas omdat ze altijd stinkt. Ze zou wel anders willen, maar het gezinsbudget laat vaker douchen niet toe. Verderop zit een jongen die heeft moeten toekijken hoe zijn vader zwaargewond raakte bij een mislukte executie. Zomaar een doorkijk in de wereld zoals die er binnen de muren van een willekeurig klaslokaal uitziet.

Waarop zou God nog trots kunnen zijn en waarover zou Hij nog feest kunnen vieren? Je zou bijna denken dat God te vroeg heeft gejuicht, maar als het verhaal van de Bijbel verder gaat, begint er in de donkere waas van menselijk falen en lijden licht te dagen. Eerst een mysterieuze flikkering van Gods belofte dat Iemand eens de duistere macht zal verpletteren. Dan het zwakke licht van een bejaard en onvruchtbaar echtpaar dat door God wordt uitgekozen om tot een groot volk te worden dat tot zegen van de hele wereld zal zijn. Dit licht lijkt te knipperen in de lange geschiedenis van het volk Israël, maar plotseling schijnt een bijna oogverblindende licht in de duisternis: God zelf die in Zijn Zoon Jezus mens wordt en binnentreedt in Zijn schepping.

Vanaf het allereerste begin is God bezig geweest om deze wereld terug te winnen en te herstellen in de glorie waar Hij zo groots mee was. Met de komst van Jezus en Zijn verpletterende overwinning door aan het kruis te sterven en uit de dood op te staan, is het einde van de wereld zoals wij die nu kennen gekomen. Het is weliswaar iets van de lange adem, maar het verhaal rolt in omgekeerde volgorde uit. Door Jezus zal Israël hersteld worden in haar roeping om tot zegen voor alle volken te zijn en uiteindelijk zal God in haar midden en in het midden van Zijn hele schepping zijn als een verlossende Held die Zich over Israël en ook weer over Zijn hele schepping verheugd met gejuich. Opnieuw trots en feestvierend.

Het is geen eenvoudig verhaal maar het is wel de hoop voor dat gevluchte gezin, dat beschadigde jochie, dat eenzame meisje en die getraumatiseerde jongen. Als zij zich kunnen voorstellen dat God trots was op alles wat Hij heeft gemaakt, kunnen zij zich misschien ook voorstellen dat Hij trots op hen is. Als zij kunnen geloven dat God er alles voor over heeft gehad om Zijn schepping te herstellen, kunnen zij zich misschien ook voorstellen dat Hij er alles voor over heeft gehad om hen te herstellen. Herstel is wat God altijd op het oog heeft gehad. Een wereld zonder oorlog, dood, ziekte, eenzaamheid, mishandeling. Een wereld die door Jezus werkelijkheid gaat worden. Hoezo te vroeg gejuicht?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s